فصلنامه افق طلائی سلامت

معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زابل

پیچک من !

پیچک من !


پیچک من !

    زود است هنوز برای خشکیدن !

                      صبر کن پیچک من !

بهار تازه رسیده است از راه و تازه جوانه زده است حس شاعری در من !

                                       هنوز نخوانده ام

                        برایت شعری را که به اشتیاق رستنت سروده ام .

 آه ، افسوس !

          خیالی بیش نیست .

                         چه غمگین و سرد !

بهار هم گاهی چه زود جایش را به خزان می سپرد تازه فهمیدم

                                   پس کاش بمیرد ذوق شاعری در من

                                            وای کاش دیگر ، مجال سرودن نباشد

                                                                       تا پیچک همسایه نماند تنها !

فاطمه دهمرده

[ ۱۳۸٧/٦/۱۱ ] [ ۱٢:٢٠ ‎ب.ظ ] [ حسینعلی ستوده ]

[ نظرات () ]