فصلنامه افق طلائی سلامت

معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زابل

مرهم دل

مرهم دل


امشب چو خواهم از خدا ، من روی ماهت را ، بیا

بر دیدگانم می کشم من خاک پایت رت ، بیا

امشب که من بیگانه ام با غیر تو مولای من

از هر غریب و آشنا گیرم سراغت را ، بیا

دردی به دل نشسته از زخم زبان روزگار

لیکن به دل مرهم کنم من انتظارت را ، بیا

گرد و غبار آلود اگر هست این دل دیوانه ام

من آب و جارو می کشم هر لحظه راهت را ، بیا

رسوای شهر و انجمن کرده مرا خال لبت

باقیمت جان می خرم خال سیاهت را ، بیا

گرچه نشد مولای من ، لایق سرایم در غزل

زیباترین مصرع برای دیدگانت را ، بیا

                                                                                                                                                                                          فاطمه دهمرده

[ ۱۳۸٧/۱۱/۱٦ ] [ ٩:۳۳ ‎ق.ظ ] [ حسینعلی ستوده ]

[ نظرات () ]