رویا

صبح شد و خواب به رویا رسید

عطر خوش یار مشامم رسید

غنچه رویای دل من شکفت

مست شدم چشم دل من نخفت

گرمی یک رایحه را دل چشید

در پی این رایحه هر دم دوید

آن گل گندم صفت ماه رو

چون همه گلهای جهان داشت بو

جان حسین خواب نباشی خوش است

مست ز اغیار نباشی خوش است

حسینعلی ستوده