فصلنامه افق طلائی سلامت

معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زابل

شوک

شوک

تهیه و تدوین : مسعود معین فر -  مدیر گروه گسترش شبکه

منابع : کمک های اولیه مجموعه کتب آموزش بهورزی ، تدوین کننده : زهره حسینی

شوک یک وضعیت بالینی است که در اثر کاهش خون رسانی به نسوج ایجاد می شود. کم شدن فعالیت های حیاتی بدن را در اثر عوامل و حوادث گوناگون شوک می نامند. این حالت دارای


درجات مختلفی است تا از پا افتادگی کامل.

انواع شوک

شوک هیپو و لمیک : در اثر کم شدن حجم مایعات بدن در اثر خونریزی داخلی و یا خارجی ، از دست دادن پلاسما به علت سوختگی های شدید ، از دست دادن آب بدن به علت اسهال و یا استفراغ شدید حاصل می گردد.

شوک قلبی : بر اثر بروز حملات قلبی و ناکافی بودن گردش خون در بدن به علت اختلالات ریتم قلب حاصل می شود.

شوک عصبی : بر اثر دردهای فوق العاده و یا وحشت بیش از حد ایجاد می گردد.

شوک آنا فیلا کتیک : بر اثر حساسیت به مواد دارویی و یا غذایی خاص ایجاد می گردد.

شوک عفونی سپتیک : بر اثر هجوم باکتری ها به داخل خون از یک کانون عفونی در بدن ایجاد می گردد.

علایم و نشانه های شوک

1-ضعف و سستی      2-تهوع                 3-تشنگی          4-سرگیجه

5-سردی                  6-بیقراری              7-استفراغ         8- لرزش

9-فقدان هوشیاری                                10-نبض تند و ضعیف   

11-هیپوتانسیون تا حدود 60/90 و شاید پایین تر  

12- تنفس سطحی و تند

اصول کلی درمان شوک

هدف :

تامین خون کافی برای قلب ، شش ها و مغز

مشخص کردن علت شوک

مداوای آن و رساندن مصدوم به بیمارستان  

درمان

1-قرار دادن بیمار در یک وضعیت راحت و مطمئن.

2-اگر وضعیت مصدوم اجازه می دهد او را به پشت بخوابانید.

3-سر مصدوم را برای تامین خون کافی برای مغز و کاهش خطر استفراغ که ممکن است محتویات معده وارد نای شده و باعث خفگی شود، پایین نگه داشته و به یک طرف خم کنید.

4-بالا نگه داشتن پاهای بیمار از سطح قلب بشرط نداشتن شکستگی در پا

5-مصدوم را گرم نگه دارید این کار را با یک پتو می توانید انجام دهید.

6- هر پوشش تنگی را شل کنید تا به گردش خون و تنفس کمک شود.

7- بدنبال علت شوک بگردید و اگر امکان داشت آنرا رفع کنید.

8-از حرکت غیر ضروری مصدوم دچار شوک بپرهیزید چون حرکت باعث عمیق تر شدن شوک می شود.

9-اگر مصدوم تقاضای آب کرد لب های او را با آب تر کنید اما چیزی به او ننوشانید.

10-میزان تنفس ، نبض و سطح هوشیاری را هر 10 دقیقه یکبار آزمایش کنید.

11- در صورت اشکال در تنفس و یا اگر مصدوم خواست استفراغ کند و یا اگر بیهوش شد او را در وضعیت بهبود بخش قرار دهید.( در این وضعیت ، راه تنفس باز می ماند و ربان به عقب گلو نمی افتد)

12- اگر ضربان و تنفس ایستاد روش های نجات زندگی را بلافاصله شروع کنید.

13 – به مصدوم چیزی از راه دهان ندهید این امر باعث جلوگیری یا به تعویق انداختن اقداماتی نظیر بیهوشی در بیمارستان خواهد شد.

14-بلافاصله او را با برانکارد به شکلی که وضعیت درمانی اش حفظ شود به بیمارستان برساند.

توجه : در مورد مصدومین بیهوشی که از ناحیه بالا تنه و یا پایین تنه دچار شکستگی شده اند و نمی توان جهت بهبود بخشیدن تنفس ، عضو صدمه دیده را خم کرد و از آن به عنوان حائل استفاده کرد ، می توان با قراردادن یک پتوی لوله شده در کنار مصدوم،وضعیت بهبود بخش را برای او فراهم کرد

[ ۱۳۸٩/٧/۱٤ ] [ ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ ] [ حسینعلی ستوده ]

[ نظرات () ]