فصلنامه افق طلائی سلامت

معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زابل

سیستان انبار غله ایران در وضعیت بسیار نا امن غذایی

سیستان انبار غله ایران در وضعیت بسیار نا امن غذایی

روح الله دهمرده کارشناس معاونت بهداشتی

اولین باری که تقسیم بندی استان های کشور رو بر اساس شاخص های جهانی وضعیت امنیت غذایی  دیدم خیلی ناراحت و کمی هم متعجب شدم. داشتم فکر می کردم مگه میشه    "انبار غله ایران" و در برخی  منابع "انبار غله آسیا " در وضعیت بسیار نا امن غذایی قرار گرفته باشه.

به خودم گفتم ما طوفان داریم، خشکسالی داریم، بیکاری و... داریم ولی بازهم دلیل نمیشه ما با گذشته درخشان (به همراه استان سیستان و بلوچستان ) در بدترین  وضعیت امنیت غذایی یعنی منطقه بسیار


نا امن غذایی با اختلاف معنی دار با سایر مناطق باشیم، نه حتما" یک اشتباه شده !!؟

مراجعه کردم به منابع و تعریف رو بررسی کردم. تعریف امنیت غذایی (Food Security) می گفت دسترسی فیزیکی، اجتماعی و اقتصادی همه افراد، در تمام اوقات، به غذای کافی، ایمن و مغذی و بهره مندی تمام سلول ها از مواد مغذی برای دستیابی به زندگی فعال و سالم. گفتم خوب حالا از کجا به این نتیجه رسیدن !!؟

 با توجه به در نظر گرفتن چهار بعد دسترسی فیزیکی، دسترسی اقتصادی، ارتقای فرهنگ و سواد تغذیه ای و تامین سلامت و بیش از 119 شاخص دیگه مطمئن شدم که اشتباهی نشده. حالا دیگه به این فکر می کردم که چطور میشه سیستان که فقط مالیات آن هزاران سکه طلا بوده است و زمین های حاصلخیزش توانایی برداشت سه محصول رو در سال دارا  بوده به این روز افتاده.

اولین اقدام این بود که  مقصر رو تعیین کنم، شروع کردم به پیدا کردن افراد و دلایلی که باعث شدن، ما در این وضعیت قرار بگیریم. خیلی مایل شدم که مقصر رو پیدا کنم و مورد سرزنش و انتقاد قرار بدم، کاری که این روزها مد شده و اولین و آخرین گزینه روی میز ماهاست....

مرور کردم دیدم از این فضای سرکوب و انتقاد بدون راهکار تاکنون هیچ بهره ای نصیب سیستان نشده و شاید فقط باعث بهره برداری های سیاسی افراد و گروه های خاصی شده باشه. و در نهایت بعد از کلی کلنجار رفتن به این نتیجه رسیدم که حالا مقصر هم معلوم شد بعدش....

دیگه دنبال این رفتم که حالا که ما در این وضعیت قرار گرفتیم کدوم سازمان ها و افراد میتونن کمک کنن که ما ظرف مدت زمان کم، حداقل در جدول تقسیم بندی مناطق، یک رتبه ارتقاء پیدا کنیم و در نهایت بتونیم در وضعیت مطلوب غذایی قرار بگیریم ..

فرض رو بر این گرفتم که سازمان های مسئول دیگه مشکل دسترسی فیزیکی و اجتماعی و اقتصادی رو حل بکنن، آیا مردم ما سواد سلامت و دانش تغذیه ای کافی برای اصلاح شیوه زندگی و الگوی غذایی نامناسب که باعث بروز عوارض و بیماری های روحی و جسمی زیادی توی جامعه شدن رو دارن؟

پس بهتر دیدم از خودم شروع کنم ببینم به عنوان یک سیستانی و بعدش یک کارمند بهداشتی چیکار میتونم انجام بدم که این سبک زندگی نا سالم (کم تحرک، پر استرس، پر کالری، با دخانیات، ..... و الگوهای اشتباه) رو اصلاح و در جهت ارتقای سیستان گام بر دارم .....

تصمیم گرفتم لیست کنم همه اقداماتی که میتونم انجام بدم برای سیستان بسیار نا امن غذایی تا در آینده نه چندان دور به سیستان بسیار امن غذایی برسیم....به امید اون روز .

 

[ ۱۳٩٤/۳/٥ ] [ ٤:٥٧ ‎ب.ظ ] [ حسینعلی ستوده ]

[ نظرات () ]