فصلنامه افق طلائی سلامت

معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زابل

پوسیدگی دندان

پوسیدگی دندان

سید علی حسینی سرحدی کاردان مبارزه با بیماریها)شبکه بهداشت درمان شهرستان هامون)

منبع:بهداشت دهان و دندان .مجموعه کتب آموزشی بهورزی، اداره سلامت دهان و دندان

پس از خوردن غذا چنانچه بهداشت دهان و دندان رعایت نشود لایه ای میکروبی بر روی سطوح دندان ها تشکیل می شود که با گذشت زمان میکروب های موجود در این لایه مواد قندی را به اسید تبدیل می کنند. این اسید، مینای دندان را به مرور حل کرده و پوسیدگی ایجاد می شود.

عوامل پوسیدگی زا عبارتند از:

عدم رعایت صحیح و به موقع بهداشت دهان و دندان (عدم استفاده از مسواک و نخ دندان):

چنانچه پس از مصرف مواد غذایی سطح دندان ها تمییز نگردد میکروب های داخل دهان به همراه خرده های مواد غذایی و مواد قندی لایه ای را روی دندان ها تشکیل می دهند که پلاک میکروبی نامیده می شود. این پلاک لایه ای نرم بی رنگ و چسبنده است که به تنهایی با آب شسته نشده و برای پاک کردن آن از سطوح دندان باید ابتدا از نخ دندان استفاده کرد و سپس دندان ها را به دقت مسواک بزنیم.

پس از خوردن غذا و رسیدن مواد قندی به میکروب های پلاک میکروبی حدودا 2 تا 5 دقیقه بعد اسید تولید می شود که در طی 10 دقیقه میزان این اسید به حداکثر مقدار می رسد و تا حدود  یک ساعت محیط دندان در حالت اسیدی باقی می ماند تا به حالت عادی برگردد، به همین علت بسیار تاکید


 می شود که در صورت همراه نداشتن مسواک حداقل دهان خود را پس از مصرف مواد غذایی با آب شستشو دهیم.

مصرف نا مناسب مواد قندی:

بهتر است بجای شیرینی از میوه های تازه و سبزیجات استفاده کنید. در فاصله بین دو وعده غذایی اصلی تا آنجا که ممکن است از خوردن مواد قندی خودداری شود. زیرا هر قدر دفعات خوردن مواد قندی بیشتر باشد خطر پوسیدگی دندان ها هم بیشتر می شود.

پس از مصرف هر نوع ماده قندی لازم است بلافاصله دندان ها را مسواک کنید. در صورت عدم دسترسی حتما چند مرتبه دهان و دندان را با آب شستشو دهید.

مقاومت شخص و دندان:

کمبود مقاومت شخص و دندان می تواند به یکی از علل ارثی مادرزادی و یا اکتسابی باشد.  

محل های پوسیدگی دندان:

محل های شایع تجمع پلاک میکروبی بر سطح دندان ها مکان های شایع پوسیدگی در دندان ها می باشند که شامل سه ناحیه زیر است:

شیارهای سطح جونده:در سنین اولیه رویش دندان های آسیای دایمی که دارای شیارهای عمیق می باشند به دلیل تجمع مواد غذایی در بین شیارها احتمال ایجاد پوسیدگی خیلی زیاد است.

سطوح بین دندانی: بعلت عدم دسترسی موهای مسواک به این منطقه و عدم استفاده از نخ دندان میزان تجمع مواد غذایی و در نهایت احتمال پوسیدگی در این سطوح زیاد است. لازم به ذکر است که این مناطق را تنها با استفاده از نخ دندان می توان تمیز کرد.

طوق دندان یا ناحیه اتصال لثه با دندان:معمولا میکروب ها در ناحیه طوق دندان تجمع می یابند. بنابراین اگر در هنگام مسواک کردن دقت کافی برای تمیز کردن این ناحیه صورت نگیرد پوسیدگی طوق دندان ایجاد می گردد. تجمع میکروب ها در این ناحیه باعث بروز بیماری های لثه هم می شود.

علایم پوسیدگی دندان:

- تغییر رنگ مینای دندان به قهوه ای یا سیاه

- سوراخ شدن دندان

- حساس بودن یا درد گرفتن دندان هنگام خوردن غذاهای سرد، ترش یا شیرین که بسته به شدت پوسیدگی متفاوت است.

- حساس بودن یا درد گرفتن دندان هنگام فشار دندان ها روی هم یا هنگام غذا خوردن.

پوسیدگی بین دندانی می تواند باعث گیر کردن مواد غذایی بین دندان ها یا پاره شدن نخ دندان هنگام استفاده بشود .

 

 

[ ۱۳٩٤/۳/٥ ] [ ٥:٢٧ ‎ب.ظ ] [ حسینعلی ستوده ]

[ نظرات () ]