فصلنامه افق طلائی سلامت

معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زابل

سندروم مرگ ناگهانی شیر خوار

سندروم  مرگ ناگهانی شیر خوار

راضیه تاجی – شیوا شهریاری مقدم

منبع: از سری کتاب های آسیب های کودکان قابل پیشگیری هستند، دکتر محمد اسماعیل مطلق، زمستان 1393

سندروم مرگ ناگهانی شیر خوار، مرگ ناگهانی غیرقابل توضیح و غیر قابل انتظاری است که موجب مرگ کودکان زیر یکسال    می شود. بیشتر این مرگ ها قبل از 6 ماهگی و اغلب بین 2 تا 4 ماهگی و اغلب در زمستان اتفاق می افتد. دلیل بروز این سندروم هنوز به درستی مشخص نیست ولی عوامل زیر


با بروز آن مرتبط هستند :

خواباندن کودک روی شکم، مواجهه کودک با دود سیگار در دوران بارداری و پس از زایمان، استفاده از بالش نرم، پوشاندن لباس زیاد، پتوی زیاد و اتاق بسیار گرم، تغذیه نشدن کودک با شیر مادر، سن مادر در دوران بارداری و مراقبت های ضعیف دوران بارداری کم وزن گرفتن مادر در دوران بارداری و استفاده از داروهای غیر قانونی در بروز سندروم مرگ ناگهانی موثر می باشند.

سندروم مرگ ناگهانی شیر خواران قابل پیشگیری نیست اما با رعایت توصیه های زیر می توان خطر وقوع آن را کاهش داد:

- همیشه کودک خود را به پشت بخوابانید نه به شکم یا پهلو، کودک را در اتاق خود اما در تخت خودش بخوابانید.  

- از وسایل خواب شل و نرم (پتو، بالش) استفاده نکنید از بالش های محکم و صاف برای برای خواباندن شیر خوار استفاده کنید.

- اسباب بازی های نرم را در اختیار کودک قرار ندهید.

- محیطی را برای خواباندن کودک در نظر بگیرید که عاری از دود سیگار باشد.

- شیر خوارانی که در اثر سندروم مرگ ناگهانی می میرند کمتر با شیر مادر تغذیه شده اند.

- از گرم کردن بیش از حد اتاق خواب کودک خودداری کنید.

- حرارت اتاق مناسب باشد تا کودک در زمان خواب، بسیار گرم یا سرد نشود.

- کودک را برای معاینات دوره ای و واکسیناسیون به مرکز بهداشت یا پزشک خانواده خود ببرید.

- اگر کودک تنفس ندارد و به تحریکات پاسخ نمی دهد کمک های اولیه را شروع کنید و سریع او را با اورژانس 115به بیمارستان برسانید.

سندروم تکان شدید کودک:

عضلات گردن به ما کمک می کند تا بتوانیم حرکات سر خود را کنترل کنیم. عضلات گردن کودکان ضعیف است و به تدریج شروع به قوی شدن می کنند تا بتوانند سر را کنترل کنند. سندروم تکان شدید کودک زمانی اتفاق می افتد که سر کودک ناگهان در حین تکان شدید به سمت جلو و عقب برود و سبب حرکت مغز و ساییدگی آن با دیواره جمجمه شود. این تکان شدید می تواند موجب آسیب های مغزی، کوری یک یا هر دو چشم، ناشنوایی عقب ماندگی ذهنی، فلج مغزی صرع و یا حتی مرگ کودک شود. تکان شدید به طور معمول زمانی اتفاق      می افتد که یک فرد بزرگتر با خشونت و عصبانیت با کودک رفتار کند و یا یک فرد بزرگسال برای لذت بردن، کودک را به بالا پرتاب کند. بالا انداختن کودک در هوا علاوه بر اینکه برای کودک اضطراب ایجاد می کند می تواند موجب بروز مشکلات زیادی برای کودک شود.

سایر کارها مانند حمل کودک روی پشت یا شانه، سوار شدن روی اسب و چرخاندن کودک به اطراف ممکن است سبب سندروم تکان شدید کودک شود. آسیب های ناشی از تکان شدید کودک ممکن است تا چند سال بعد ظاهر نشود و زمانی خود را نشان دهد که کودک به سن مدرسه رسیده و قادر نیست مانند سایر همکلاسی هایش عمل کند.

برای پیشگیری از سندروم تکان شدید کودکان چه باید کرد:

1- هرگز کودک را در عصبانیت، بازی و یا به هر دلیل دیگر تکان ندهید.

2- هرگز کودک را به هوا پرتاب نکنید.

3- اگر کودک زیاد گریه می کند اقداماتی برای آرام کردن کودک انجام دهید. مثلا کودک را در بغل به پشت نگه دارید و کمی او را راه ببرید تا کودک آرام گیرد و در این حالت به هیچ عنوان در اثر عصبانیت او را تکان ندهید.

 

 

 

 

[ ۱۳٩٤/۸/٥ ] [ ۸:۱٥ ‎ب.ظ ] [ حسینعلی ستوده ]

[ نظرات () ]