فصلنامه افق طلائی سلامت

معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی زابل

خودمراقبتی اجتماعی

اعظم پورمیر، کارشناس آموزش سلامت معاونت بهداشتی

منبع : دستورعمل اجرایی برنامه آموزش و ارتقای سلامت، وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکی، معاونت بهداشت،دفتر آموزش وارتقای سلامت ، پاییز 1394 ، نسخه 1/0

نیازهای اجتماعی شامل نیاز به تایید و تعلق به اجتماع، عشق و محبت است. روابط اجتماعی برای حفظ سلامت روانی و جسمی مان بسیار حیاتی است. افرادی که دوستی های نزدیک خود را حفظ کرده و راه های بیشتری را برای تعامل اجتماعی پیدا می کنند نسبت به افراد منزوی، زندگی طولانی تری دارند. لذت وجود خانواده و دوستان در اطراف ما می تواند بر کاهش استرس مان کمک کند.

خود مراقبتی اجتماعی، فرآیندی انتخابی، مشارکتی و فعال برای ارتقای سلامت یک جامعه است، که توسط ائتلافی از شهروندان آن جامعه، طراحی، اجرا، پایش و ارزشیابی می‌شود. هدف در این رویکرد، توانمندسازی جوامع مختلف برای توسعه محیط های سالم است. برای تحقق این هدف، شوراهای شهری و روستایی و شورایاری ها می توانند نقش مهمی در جلب مشارکت اجتماع برای کنترل بر عوامل تعیین کننده سلامت داشته باشند.


خودمراقبتی اجتماعی

اعظم پورمیر، کارشناس آموزش سلامت معاونت بهداشتی

منبع : دستورعمل اجرایی برنامه آموزش و ارتقای سلامت، وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکی، معاونت بهداشت،دفتر آموزش وارتقای سلامت ، پاییز 1394 ، نسخه 1/0

نیازهای اجتماعی شامل نیاز به تایید و تعلق به اجتماع، عشق و محبت است. روابط اجتماعی برای حفظ سلامت روانی و جسمی مان بسیار حیاتی است. افرادی که دوستی های نزدیک خود را حفظ کرده و راه های بیشتری را برای تعامل اجتماعی پیدا می کنند نسبت به افراد منزوی، زندگی طولانی تری دارند. لذت وجود خانواده و دوستان در اطراف ما می تواند بر کاهش استرس مان کمک کند.

خود مراقبتی اجتماعی، فرآیندی انتخابی، مشارکتی و فعال برای ارتقای سلامت یک جامعه است، که توسط ائتلافی از شهروندان آن جامعه، طراحی، اجرا، پایش و ارزشیابی می‌شود. هدف در این رویکرد، توانمندسازی جوامع مختلف برای توسعه محیط های سالم است. برای تحقق این هدف، شوراهای شهری و روستایی و شورایاری ها می توانند نقش مهمی در جلب مشارکت اجتماع برای کنترل بر عوامل تعیین کننده سلامت داشته باشند. بدین منظور تفاهم نامه همکاری مشترک بین وزارت بهداشت و شورای عالی استان ها در تاریخ 29/11/93 منعقد شد.

دانشگاه های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی موظف هستند برای اجرای برنامه خودمراقبتی اجتماعی اقداماتی شامل شناسایی شوراهای تحت پوشش، فراخوان عضویت در سامانه خودمراقبتی اجتماعی (از طریق مکاتبه، اجرای کمپین، برگزاری همایش و جلسات توجیهی با اعضای شورا)،       برنامه ریزی کارگاه های آموزشی آنلاین/ حضوری، اطلا ع رسانی در خصوص ثبت برنامه عملیاتی در پورتال ملی خودمراقبتی، نظارت بر اجرا و ارزشیابی برنامه عملیاتی تدوین شده توسط اعضای شورای محله، شهر و روستا را از طریق پورتال ملی خود مراقبتی انجام دهند.

مراحل اجرای برنامه:

1. تشکیل جلسه با معاون بهداشتی و مدیر گروه/ کارشناس مسئول سایر واحدها به منظور معرفی برنامه و جلب حمایت از برنامه توسط مدیرگروه/ کارشناس مسوول آموزش و ارتقای سلامت.

2.  برگزاری جلسات توجیهی برای کارشناسان گروه آموزش و ارتقای سلامت دانشگاه و مراکز تابعه

3. تشکیل جلسه با روسای مراکز بهداشت شهرستان ها توسط گروه آموزش و ارتقای سلامت به منظور تو جیه و جلب حمایت از برنامه

4. برگزاری دوره های آموزشی برنامه ملی خودمراقبتی: سامانه خودمراقبتی اجتماعی در پورتال ملی خودمراقبتی، برنامه ریزی عملیاتی مشارکتی اجتماعی  برای کارشناسان آموزش و ارتقای سلامت و کارکنان حوزه بهداشت مراکز تابعه توسط گروه آموزش و ارتقای سلامت دانشگاه

5. تامین و توزیع فرم و چک لیست های مورد نیاز برنامه

6. شناسایی شوراهای شهری/ روستایی و شورایاری های تحت پوشش توسط بهورز/ کارشناس مراقب سلامت/کارشناس آموزش و ارتقای سلامت شهرستان

7. برگزاری جلسات مشورتی با شوراهای شهری/ روستایی و شورایاری ها توسط کارشناسان آموزش و ارتقا ی سلامت شهرستان/ دانشگاه

8.  نظارت بر ثبت نام و فرم های مربوطه شوراهای شهری/ روستایی و شورایاری های حامی سلامت تحت پوشش توسط بهورز/ کارشناس مراقب سلامت/ کاردان یا کارشناس ناظر مراکز بهداشتی درمانی و مراکز سلا مت جامعه/ کارشناس آموزش و ارتقای سلامت شهرستان/ دانشگاه

9. برگزاری کارگاه برنامه ریزی عملیاتی مشارکتی برای اعضای شورا ها (در صورت تمایل به برگزاری دوره ی حضوری) توسط کارشناسان آموزش و ارتقای سلامت

10.  بررسی فرم تدوین برنامه عملیاتی  توسط کارشناسان آموزش و ا رتقای سلامت شهرستان / دانشگاه

11. ارزشیابی خارجی عملکرد شوراهای شهری/ روستایی و شور ایاری های حامی سلامت تحت پوشش طبق چک لیست خودمراقبتی اجتماعی هر سه سال یکبار توسط کارشناسان آموزش و ارتقای سلامت

12. تهیه شاخص درصد پوشش برنامه خودمراقبتی اجتماعی به صورت فصلی توسط بهورز/ کارشناس مراقب سلامت/ کاردان یا کارشناس ناظر مراکز بهداشتی درمانی و مرا کز سلامت جامعه / کارشناس آموزش و ارتقای سلامت شهرستان/ دانشگاه

13. ثبت و تعیین وضعیت شاخص مذکور در پنل مدیریت اطلاعات سلامت توسط بهورز/ کارشناس مراقب سلامت/ کاردان یا کارشناس ناظر مراکز بهداشتی درمانی و مراکز سلامت جامعه / کارشناس آموزش و ارتقای سلامت شهرستان/ دانشگاه

14.  تحلیل وضعیت شاخص مذکور توسط بهورز / کارشناس مراقب سلامت/ کاردان یا کارشناس ناظر مراکز بهداشتی درمانی و مراکز سلامت جامعه/ کارشناس آموزش و ارتقای سلامت شهرستان/ دانشگاه

15. طراحی و اجرای مداخلات برای بهبود شاخص توسط بهورز / کارشناس مراقب سلامت/ کاردان یا کارشناس ناظر مراکز بهداشتی درمانی و مراکز سلامت جامعه/ کارشناس آموزش و ارتقای سلامت شهرستان/ دانشگاه

[ ۱۳٩٥/٢/٢٠ ] [ ۸:٤٧ ‎ب.ظ ] [ حسینعلی ستوده ]

[ نظرات () ]