گال (جرب):

زهرا سراوانی- کارشناس بیماریها، مرکز بهداشت شهرستان زابل

منبع : راهنمای آموزشی و دستورالعمل کشوری مراقبت،  پدیکولوزیس  - بیماری گال ، مرکز مدیریت بیماریهای واگیر، سال 95

عامل بیماری گال بند پایی به نام هیره (مایت) از خانواده کنه ها و عنکبوت ها می باشد. اندازه مایت ها بین1/0 تا 5/0 میلی متر است، به رنگ سفید و یا بی رنگ که با چشم دیده نمی شود و برای مشاهده آن باید از میکروسکوب استفاده نمود. پس از تماس انسان با فرد آلوده، یک یا چند هیره ماده از شخص آلوده به فرد سالم منتقل می شود. شب هنگام هیره ها قسمت سطحی پوست بدن را توسط قطعات دهانی و پاهای جلو به صورت عمودی سوراخ کرده در لایه اپیدرم پوست حفره ایجاد می کند و سپس به ایجاد تونل در سطح افقی پوست می پردازند بطوریکه در هر شبانه روز حدود 3-2 میلی متر پیشروی می کنند و تخم هایشان را در داخل تونل قرارمی دهند. مایتها  برای تغذیه خود بافت های بدن فرد را هضم کرده و از آب میان بافتی استفاده میکنند. این بندپا بیماری خاصی را منتقل نمی کند ولی به علت حرکت  بر روی پوست و ایجاد حفره باعث


گال (جرب):

زهرا سراوانی- کارشناس بیماریها، مرکز بهداشت شهرستان زابل

منبع : راهنمای آموزشی و دستورالعمل کشوری مراقبت،  پدیکولوزیس  - بیماری گال ، مرکز مدیریت بیماریهای واگیر، سال 95

عامل بیماری گال بند پایی به نام هیره (مایت) از خانواده کنه ها و عنکبوت ها می باشد. اندازه مایت ها بین1/0 تا 5/0 میلی متر است، به رنگ سفید و یا بی رنگ که با چشم دیده نمی شود و برای مشاهده آن باید از میکروسکوب استفاده نمود. پس از تماس انسان با فرد آلوده، یک یا چند هیره ماده از شخص آلوده به فرد سالم منتقل می شود. شب هنگام هیره ها قسمت سطحی پوست بدن را توسط قطعات دهانی و پاهای جلو به صورت عمودی سوراخ کرده در لایه اپیدرم پوست حفره ایجاد می کند و سپس به ایجاد تونل در سطح افقی پوست می پردازند بطوریکه در هر شبانه روز حدود 3-2 میلی متر پیشروی می کنند و تخم هایشان را در داخل تونل قرارمی دهند. مایتها  برای تغذیه خود بافت های بدن فرد را هضم کرده و از آب میان بافتی استفاده میکنند. این بندپا بیماری خاصی را منتقل نمی کند ولی به علت حرکت  بر روی پوست و ایجاد حفره باعث آلرژی و خارش شدید می گردد.

انواع گال: گال به دو صورت عادی و نروژی وجود دارد.

 

 

 

علائم بیماری گال:

خارش مهمترین یافته بالینی است که در شب هنگام  و در محیط گرم  شدت بیشتری دارد. چند شکلی بودن ضایعات، ویژگی خاص بیماری است و ضایعات اولیه در مدت کوتاهی به علت خاراندن تخریب می شوند. ضایعات معمولا” روی مچ، کناره دست‌ها و پاها، فواصل بین انگشتان، سرین، اسکروتوم، زیربغل و پستان‌ها را درگیر می کند.

ضایعات درکودکان درکف دست و پا هم مشاهده می شود و در شیرخواران و افراد مسن  سر و گردن را ممکن است در گیر کند. گاه وزیکول های بسیار کوچکی به طور منفرد در فواصل بین انگشتان مشاهده می شود.

راه های انتقال گال:

انتقال معمولاً از راه تماس مستقیم پوست فرد بیمار با پوست فرد سالم  است، خوابیدن در بستر فرد آلوده، در آغوش کشیدن فرد آلوده به گال، زندگی در محیط های اجتماعی شلوغ، انتقال از راه لباس خصوصا لباس های زیر، و لباس خواب، روتختی و روبالشت، استفاده از لوازم شخصی فرد آلوده مانند حوله و کیسه حمام، صابون حمام، بازی کودکان با یکدیگر مخصوصاً در مهد کودک ها و وسایل اسباب بازی، پرستاری از اشخاص آلوده

تشخیص گال (جرب) :

وجود تظاهرات بالینی و ابتلای چند نفر از یک جمع می تواند کلید تشخیص باشد ولی تشخیص قطعی گال با بررسی میکروسکوپی و شناسایی مایت، تخم یا مدفوع آن انجام می‌گیرد.

درمان بیماری گال:

بیماری گال با رعایت اصول درمان صحیح  بیماران و موارد تماس بیماری گال به راحتی درمان می شود. از خود درمانی بایستی پرهیز شود و در اولین فرصت به متخصص پوست و یا به مراکز بهداشتی و درمانی مراجعه شود.  یکی از رایج ترین داروهایی که در درمان  بیماری گال عادی استفاده می شود، کرم پرمترین است.

کرم پرمترین 5% که از اثر بالا و سمیت کم برخودار است برای درمان با این کرم لازم است بعد از استحمام  با آب ولرم و خشک کردن بدن، کرم پرمترین را از چانه تا نوک انگشتان پا مالید باید دقت کرد که پوست بدن از جمله وسط انگشتان دست و پا، مچ ها و زیر بغل کاملا به کرم آغشته شود و پس از 12-8 ساعت بدن از سر به پایین تنه با شامپو و صابون شسته شود و ملحفه ها و لباس ها تعویض شوند درمان  به روش فوق یک هفته بعد باید تکرار کرد.

لباس ها و وسایل شخصی افراد مبتلا به بیماری گال که قابل شستشو نیستند بایستی به مدت حداقل 10روز در داخل کیسه پلاستیکی قرار داد و سپس استفاده شود. پوشیدن دستکش در هنگام تماس با وسایل فرد بیمار مبتلا به گال ضروری است.

در صورت بروز گال در مراکز تجمعی مانند ( خوابگاه های دانشجویی، سربازخانه ها، مدارس، مهد کودک ها، زندان ها، کمپ های نگهداری معتادین، مراکز نگهداری سالمندان و معلولین ) لازم است کلیه  افراد مورد بررسی و معاینه و تحت درمان قرار گیرند.