ریفلاکس معده به مری (GERD)

ریفلاکس معده به مری (GERD)

مجتبی کندری،کارشناس آموزشوارتقاي سلامت معاونت بهداشتي- معصومه رهدار، کارشناس ارشد کتابداری پزشکی ، بیمارستان امیرالمومنین علی (ع)

منبع : احمدی ،کامران ،گاید لاین گوارش و کبد ؛تهران: فرهنگ فردا، 1395.ص30-29.

بیماری رفلاکس معده به مری (Gastroesophageal reflux disease) به مجموعهای از علائم بالینی ناشی از برگشت محتویات معده و دئودنوم به درون مری اشاره دارد. شایع ترین بیماری مری،ریفلاکس معده به مری (GERD) می باشد. بیماری ریفلاکس به علت تماس مخاط مری با اسید معده به وجود می آید. مهمترین مکانیسم دفاعی در مقابل ریفلاکس،اسفنکترتحتانی مری است. شایع ترین اختلالی که در این بیماران مشاهده می شود، افزایش دفعات شل شدن گذرای اسفنکتر می باشد. فتق هیاتال موجب اختلال در عمل اسفنکتر تحتانی می شود.

ریفلاکس گاستروازوفاژیال(GERD) با علایم ونشانه های زیر تظاهر می یابند:

1-علامت اصلی بیماری ریفلاکس، سوزش سردل است.

2-ترش کردن:احساس مزه ترش یا تلخ یا افزایش بزاق به تشخیص کمک می کنند.

3-علایم آتیپیک: در بعضی بیماران علایم آتیپیک بیشتر بوده و بیمار شکایتی از سوزش سردل ندارد. بیشتر دردهای غیر قلبی قفسه سینه(مشابه آنژین یادردقلبی)ناشی از بیماری ریفلاکس گاستروازوفاژیال می باشند. همچنین علائم دیگری شامل سرفه مزمن آسم، خشونت صدا، گلودرد مزمن و احساس گرفتگی و توده در گلو ممکن است در این بیماران یافت شود.

تشخیص ریفلاکس معمولا براساس علائم بالینی و شرح حال است به ویژه در بیمارانی که علائم آتپیک ریفلاکس وجود دارند اما در بیمارانی که همزمان بیماری دیگری داشته باشند و تشخیص ریفلاکس واضح نباشد بررسیPH، 24ساعته مری به صورت سرپایی، تست تشخیصی مناسبی می باشد.اگرچه مانیتورینگ PH دقیق ترین روش تشخیص ریفلاکس است ولی اغلب به علت گران بودن به کار برده نمیشود و به جای آن رفع علایم با تجویز آنتی اسید را معیار تشخیص ریفلاکس در نظر می گیرند.آندوسکوپی روش حساسی برای تشخیص ریفلاکس نمی باشد. اما برای ارزیابی عوارض این بیماری مثل زخم های مری وتنگی مری مفید می باشد.

درمان این بیماری با تغییر در شیوه زندگی آغاز میشود.که با اقدامات ساده ای چون بالابردن سر تختخواب، پرهیز از غذا و مایعات، 2الی 3ساعت پیش از خواب، نخوردن غذاهای چرب و ادویه دار، قطع سیگار و الکل، کاهش وزن امکان پذیر است. اما این اقدامات موفقیت کامل نداشته و بیشتر بیماران به درمان دارویی نیاز دارند. درمان دارویی اصلی بیماری ریفلاکس،داروهای خنثی کننده اسید وضد ترشحیمی باشند. آنتی اسیدها دارای کربنات کلسیم یا منیزیوم و یا آلومینیوم موجب رفع سریع و موقتی علایم می گردند،اما بهبودی پایدار با آنتاگونیست های H2 و مهارکننده های پمپ پروتون زیر نظر پزشک متخصص حاصل می شود. 


/ 0 نظر / 6 بازدید